Blog

15 of 21 items

Ik hoop dat mijn verhalen u inspireren om er, op welke manier dan ook, te zijn voor de mens met dementie. Natuurlijk, dementie wens je niemand toe. Maar het hoeft niet het einde te zijn. De mogelijkheden in het contact zijn eindeloos. Ook al zijn de momenten ‘klein’, anders, kort, het is echt de moeite waard. Uw intentie van nabijheid wordt gevoeld. Als we maar weten hoe we er kunnen zijn voor de ander (voor de mens met dementie, maar ook voor de naaste en zorgprofessional), dan kan de wereld van dementie écht een mooiere wereld worden.

Sarah en David Blom, ouderenpsycholoog

Dement en verliefd in het verpleeghuis; hoe nu verder?

by Sarah

Omgaan met dementie is omgaan met een mens Daar staat hij, midden in de woonkamer. Verwilderd en woest kan hij zijn evenwicht nog maar net behouden. Hij grijpt zich vast aan de eettafel en hapt naar lucht. ‘wat hier, ‘eg’, gerammel’ ‘domme dan!’ He! ‘ja ja!’ “kan niet toch!’ Domme!’. Zoveel boosheid lijkt zijn broze […]

Meneer Kniezeer (86) betast zijn verplegend personeel. Iedereen moet weten waarom

by Sarah

Daar zit hij, in de hoek van de woonkamer. Tussen de Action schilderijtjes en voor het geriatrische bloemetjesbehang, meneer Kniezeer. Vlekken op zijn broek, zijn haar door de war. Vanuit zijn mondhoek sijpelt wat kwijl op een oude trui. Met zijn rechterhand probeert hij zijn mond schoon te vegen. Tevergeefs. Zijn hand valt op zijn […]

Klaas uit Rotterdam hallucineert urenlang. Niet zonder reden.

by Sarah

Ze vluchten onder de trap. Zijn moeder grijpt zijn zusjes bij de hand terwijl Klaas, de oudste van het gezin, het op een oorverdovend schreeuwen zet. Hysterisch. Sidderend van angst, moederziel alleen, staat hij bij de trap, terwijl de geluiden van bommen en sirenes hem om de oren vliegen. Zijn moeder troost hem niet. Zijn geschreeuw gaat door merg en been. Zo […]