fbpx

Trappen op het hart van zorgend Nederland; het verborgen leed achter de ‘verpleeghuislijst’

by Blom

DeZorgverlener2_1

Heeft u het ook gezien, het media optreden van huisarts Nico van Hasselt op RTL Late Night, 4 juli jl? Een huisarts die stelt dat mantelzorgers hun naasten in het verpleeghuis ‘dumpen’ (blij dat ze er vanaf zijn) en de verzorgenden wegzet als een stel koffiedrinkende mensen, die hun cliënten (onnodig lang) in de urine laten rondlopen. De uitspraken van huisarts van Hasselt staan niet op zichzelf. Het zijn veelgehoorde uitspraken die met de publicatie van de lijst slechts functionerende verpleeghuizen weer volledig oplaaien. Er lijkt in media-land en het zorgdebat weer gescoord te worden over de rug van hardwerkend en zorgend Nederland.

Het geeft toch te denken dat vrijwel niemand rept over een psycholoog, teamleider, manager of raad van bestuur die ‘weer koffie aan de koffie zit’, over een slecht functionerende manager of bestuurder die niet luistert naar de behoeftes van zijn personeel en mantelzorgers óf een overheid die de harten van de verzorgenden volledig aan banden legt met de huidige regelgeving. Wat gewoonweg uiting geeft aan een gebrek aan vertrouwen en een tekortgeschoten visie op wat binnen de ouderenzorg echt belangrijk is: persoonlijke aandacht, warmte, kennis en begrip.

Uitgeblust en verbitterdvrouw-burnout-werkdruk

Wanneer men hiervan doordrongen zou zijn, zou er niet telkens op de harten van zorgend Nederland getrapt worden; van de mantelzorger en verzorgende. Immers, dan zouden we weten dat óók dit hart verlangt naar begrip en erkenning. Dat het zonder deze (rand)voorwaarden haast onmogelijk wordt om je hart nog te geven aan de kwetsbare medemens. Je raakt uitgeblust, verbitterd, somber of trekt je terug. Nee, het is niet alleen de mens met dementie die lijdt; de verzorgende en mantelzorger lijden mee. En een krantenkop in NRC vandaag als ‘de zusters zijn boos’ doet hieraan geen recht. Het is badinerend en een understatement.

De negatieve beeldvorming ondermijnt hen. Natuurlijk is het erg dat er huizen zijn die slecht functioneren. Zaken niet op orde hebben. Natuurlijk wens je niemand ondermaatse zorg toe, maar wanneer brengen we het volledige verhaal naar buiten? Dat er dus ook heel veel huizen zijn die goede zorg leveren? Waar de verzorgenden en mantelzorgers, ondanks alle hoge eisen die er aan hen gesteld worden, erin slagen goede zorg te leveren. Eisen als belangstellend zijn, bemoedigend, tactvol, betrokken en deskundig zijn. Opgewekt binnenkomen, zich kunnen terugtrekken wanneer er behoefte is aan privacy, een luisterend oor hebben en ga zo maar door.

Op het hart trappen heeft gevaarlijke gevolgen

De negatieve beeldvorming leidt tot een selffulfilling prophecy, ofwel de situatie creëert zichzelf. Wanneer jij het idee hebt dat de omgeving (media, overheid, managers etc.) vindt dat je niet goed presteert, zul je alléén hierdoor al aantoonbaar slechter gaan functioneren. Je zult jezelf gaan onderschatten en krijgt last van het Calimero-syndroom. Je kunt het gewoonweg niet meer waarmaken.

media_xl_3100561En wat te denken van de mantelzorger die wordt weggezet als de persoon die ‘de naaste dumpt in het verpleeghuis’. We moeten niet gek opkijken wanneer zij met alle negatieve berichtgeving over het verpleeghuis de zorg voor hun naaste niet meer durven over te dragen aan de professional en uit totale wanhoop en overbelasting hem of haar van de bank af trekt of erger, zelfs van de trap gooit. Onderzoek toont aan dat dit veel vaker gebeurt dan wij weten.

Er moet geen wig worden gedreven tussen de mantelzorger en zorgprofessional. Want dat is wat nú gebeurt. Ze hebben elkaar juist zo hard nodig en kunnen hun krachten beter bundelen om op te treden tegen de slecht geleide huizen en hoogbetaalde bestuurders binnen de diverse instituten.

Deze ruwe diamant moet worden opgepoetst

Ja, degenen die onze publiciteit en aandacht op dit moment hard nodig hebben en werkelijk verdienen, zijn zij. Ze zullen er zelf namelijk nauwelijks om vragen en wanneer dit wel zo is, wordt er te weinig naar hen geluisterd. Hoe kan dit? Waarom komen deze emotioneel intelligente mensen niet voor zichzelf op? Deze uiterst getalenteerde mensen. Want geloof mij, afstemmen en contact maken met de kwetsbare medemens is een bijzonder groot talent. Zoals musiceren dat is. Een talent dat moeten worden gekoesterd. Een ruwe diamant die moet worden opgepoetst. Maar dit lukt alleen wanneer we oog voor ze hebben. Wanneer we met zijn allen achter hen gaan staan in plaats van ze te traumatiseren in de media. 

Bij deze brengen wij onze voor u geschreven liedjes ter gehore. Om u een hart onder de riem te steken.

Door ouderenpsychologen drs. Sarah Blom en dr. David Blom.

10592756_792696110762434_8595168594890147406_nSarah Blom werkt in de ouderenzorg. Aanvankelijk in de ambulante sector en psychiatrie, waarna ze de overstap maakte naar de psychogeriatrie. Hier begeleidt ze mantelzorgers, verzorgenden en clienten. Medio 2015 richtte ze samen met haar familie, eveneens psychologen én theatermakers,Oud worden met Zorg op. Hier ontvangen ze maandelijks ongeveer 250 mantelzorgers en verzorgenden om hen gunstig te leren omgaan met dementie én zichzelf. Door middel van muziek, psychologie en theater kleurt ze de wereld van dementie met inzichten, kennis en begrip.

 

eerste symptomen van dementiedr. David Blom werkte als behandelaar bij het Sinia cetrum,waarna hij deeld de overstap maakte naar de wetenschap. Aan de Universiteit Utrecht en het UMC Utechtt deed hij gedurende vijf jaar onderzoek naar fenomenen als verbittering binnen de gezondheidszorg. Hij vond dat onbegrip en gebrek aan waardering hoofdoorzaken zijn voor verbittering en burn-out. Deze fenomenen, als hulpeloosheid, invalidatie en onbegrip, lijken ook in het ontstaan van burnout en verbittering bij zorgprofessionals een cruciale rol te spelen. Om dit nader te onderzoeken doet dr. David Blom gedurende 2016/2017 onderzoek naar de persoonlijke ervaring van zorgverleners met een burnout.  Fenomenen als hulpeloosheid, invalidatie en onbegrip lijken ook in het ontstaan van burnout en verbittering bij zorgprofessionals een cruciale rol te spelen.

14 Comments

  1. Vanaf mijn vakantieplek in Oostenrijk wil ik reageren . Ja ik gruw ook van al die negativiteit. Maar he, het is weer zomer dus dan krijgen wij als verpleeghuiszorg weer de media over ons heen.
    Ik herken mij absoluut niet in die koffie drinkende zuster. Ik heb wel een kritisch puntje naar mantelzorgers, ik schrik soms van de verwachtingen en wensen van deze groep richting de verzorgenden en verpleegkundigen , hier zou eens goed over gesproken mogen worden met elkaar
    Want zonder elkaar gaan we het niet meer redden in het verpleeghuis.

  2. Indien gewenst wil ik graag mijn medewerking verlenen aan Het persoonlijk onderzoek van David Blom. Ook ik heb met meerdere Burnouts te maken gehad en ben om die reden na 44 jaar in de zorg gewerkt te hebben ermee gestopt, voor mijn pensionering. Ik heb me de afgelopen dagen weer heel erg boos gemaakt om de onvolledige informatie van alle kanten over de oorzaken en gevolg van de puinhoop in de Verpleeghuiswereld. Zo intens triest, de bewoners lijden hier heel erg onder en mijn oud-collega`s ook. Ik heb in mijn werkzame periode gesprekken gevoerd met managers, directie, O.R. en in vele werkgroepen inzet getoond om de praktijk te kunnen beinvloeden….Ik hoor graag van U…ben al aangemeld in de mailinglist.

  3. Goed geschreven stuk. Ook ik heb me wezeloos geërgerd aan die Huisarts bij RTL late night.
    Hoe kunnen ze nou zo iemand uitnodigen daar begrijp ik niets van.
    Dan al dat commentaar in de media, facebook ect over de slechte zorg en de verpleeghuizen die op de zogenaamde zwarte lijst staan. Bijna al dit commentaar komt van mensen die niet weten waar ze het over hebben en nu roepen …Ja mijn moeder moet ook de hele dag in een luier liggen in het huis waar ze woont. Pfff moedeloos en verdrietig wordt ik ervan. Heb bij ons op het werk gezien dat de inspectie langskwam en heb gezien waar ze op Letten en waar de punten op gebaseerd zijn die ze geven en dat heeft weinig met de daadwerkelijke zorg te maken kan ik iedereen zeggen maar meer met papieren bevrediging. Als de zorgmappen maar correct zijn dan is iedereen tevreden. Als er een kwalijk iets gebeurt in een verpleeghuis richting een bewoner ( wat natuurlijk nooit mag gebeuren ) dan wordt dat weer in alle media uitvergroot en worden wij vetpleging over een kam geschoren met dat incident en zullen alle verpleeghuizen wel slecht zijn.
    Van een dankbaar beroep waar ik altijd trots op ben geweest ga ik nu steeds meer twijfelen of ik dit nog wel wil en nog wel kan.
    Pfff ik zou het wel willen uitschreeuwen zo boos ben ik.

  4. DeZorgverlener2_1
    Heeft u het ook gezien, het media optreden van huisarts Nico van Hasselt op RTL Late Night, 4 juli jl? Een huisarts die stelt dat mantelzorgers hun naasten in het verpleeghuis ‘dumpen’ (blij dat ze er vanaf zijn) en de verzorgenden wegzet als een stel koffiedrinkende mensen, die hun cliënten (onnodig lang) in de urine laten rondlopen. De uitspraken van huisarts van Hasselt staan niet op zichzelf.
    ——————————————————————————————- die huis arts Nico van Hasselt moet zich eens laten nakijken met zijn woorden over de zorg laten ze eerst eens zorgen dat er genoeg verzorgers over de vloer komen : 1 verzorger voor te veel mensen met Dementie is veel te weinig, en er zijn genoeg mensen die iemand met Dementie zolang verzorgen tot het niet meer gaat, en als ze dan in een verzorgingshuis komen zouden er genoeg verzorger moeten zijn om deze mensen op te vangen en te verzorgen

  5. Ik ben een zg overbezorgde dochter die volgens de verzorgende mijn ouders maar af moet leveren in het tehuis en vervolgens 6 weken niet moet komen……dan waren ze wel gewend. Ik zie inderdaad ook lange koffiepauzes en hoor ook veel privé gesprekken. …. Misschien zitten we bij de verkeerde instelling maar ik heb maar 1 wens….mag ik ze aub zelf met liefde verzorgen. …..

    • Misschien gewoon even betrokken medewerkers daarop aanspreken ipv publiceren? Het kan zomaar zijn dat u niet ziet dat er 3 uur keihard gewerkt is in te hete vochtige badkamers zonder ontbijt. Zoveel negativiteit werkt demotiverend, niet inspirerend en demoniserend. Ik wil me niet gaan “schamen” omdat ik in de ouderenzorg werkt. Het is echt vreselijk wat er nu gebeurd.

  6. De hardwerkende verpleging verdient zoveel meer bijval en waardering. De zorg is zwaar werk en wordt hoe langer hoe meer uitgehold, het wordt bijna onmogelijk gemaakt om je werk goed te kunnen doen, terwijl dat is wat een verpleegkundige wil, zij werken met hun hart. Vervolgens krijgt de verpleging de schuld dat de zorg tekortschiet, terwijl zij juist de dupe zijn van alle regels en wetten die achter het bureau zijn bedacht. Iedereen die iets vindt van de zorg, of regels bedenkt voor de zorg moet minimaal een dag mee werken zodat hij/zij met een mening, of voorstel komt wat op de realiteit gebaseerd is, wat haalbaar is, want het is in de praktijk getoetst. Zijn er meteen wat extra handen aan het bed, om alle mensen op tijd te verschonen en van eten te voorzien. Vraag me af hoeveel van deze ” meelopers” hun werk zouden willen maken van het werken in de zorg of willen ruilen van baan?

  7. Het valt mij op dat degenen (mantelzorger/familie etc) die net even op bezoek zijn de verzorging aan de koffie ziet zitten ,en hierover dan hun beklag doen ,maar er niet bij stil staan dat de zorg al vanaf 7 uur bezig is geweest om 7 bewoners in haar eentje uit bed te halen ,eten te geven en medicatie aan te reiken .Ik mag blij zijn als ik aan mijn eigen koffie toe kom en volgens mij hebben wij ook wel recht op een kwartiertje koffie pauze net als ieder andere werkende in Nederland . ik nodig men graag uit om eens een dagje mee te lopen.

  8. Jaren in de zorg gewerkt als bedrijfskundige. De huisarts heeft gelijk heb heel veel gezien. Zorgmedewerkers die inderdaad koffiedrinken belangrijker vinden dan tijd besteden aan hun cliënten. Zorgmedewerkers zijn alles behalve gastvrij. Veel zorgmedewerkers werken staan zich erop voor dat ze sociaal zijn en alles over hebben voor hun cliënten ik heb anders gezien en gehoord. En vervolgens weer eens janken over werkdruk. Ja als je zorg zou bedrijven als een echt bedrijf bijvoorbeeld een hotel dan zouden er niet zoveel verliezen hoeven te worden gemaakt, en zouden cliënten gastvrij en met veel liefde behandeld kunnen worden. Er is jaren gewoon veel te veel geld in gepompt. En nu kunnen zorgmensen er niet meer wennen aan het feit dat er gewerkt moet worden. De zorg is gewoon het laatste bolwerk waar mensen is moeten wennen aan het feit dat je moet presteren en dat je niet door gebrek aan gewicht mensen op hoge posities krijgt waar ze niet horen net als vroeger bij het GAK.

    • Wow! Klasse stukje hoor Annet, gelukkig ook helemaal niet generaliserend. Ooit zelf ook een stap in de daadwerkelijke verzorging gezet? Ik draai inmiddels ook al een poosje mee in de zorg als niet verzorgende en ik heb ook aardig wat ervaring buiten de zorg. Ik kan je vertellen dat ik nergens anders mensen heb gezien die zo veel geven en zo hard werken als in de zorg, met grote regelmaat ten koste van zichzelf. Natuurlijk zijn er ook in de zorg mensen die de boel proberen te ontduiken, maar de grote massa doet dat niet. Ik denk dat dat ook een heel belangrijke reden is waarom we ze niet veel meer horen en zien bij protesten: ze laten hun cliënten niet in de steek!

    • Kom gerust eens een weekje meelopen dan mag je alleen voor 10 mensen zorgen demente ouderen met gedragsproblemen waaronder veel agressie……en ALLES doen wat daarbij hoort!! Kijken of je dan nog zo praat!! Onze bewoners hebben per week recht op 15 uur zorg daar moet alles van gedaan worden…….schandalig gewoon.
      Dus wanneer kom je?

  9. Ik heb altijd in de zorg gewerkt en sta ik nu aan de andere kant.Ik wil verzorgende personeel niet over een kam scheren. Er zijn mensen die werken met hun hart en er zijn mensen die werken voor het geld. Iedereen werkt voor het geld maar je haalt ze eruit. Het ligt niet alleen aan het verzorgende personeel, iedereen binnen de instelling heeft zijn verantwoording hierin en samen maak je de kwaliteit. Mijn kinderen zien wie er werkt op de afdeling wat wij kunnen verwachten. Vandaag ga ik ook een klacht neer leggen na een al die jaren. De strijd met de kinderen en het verpleeghuis kost mijn heel veel energie. Het opsluiten zonder BOPZ, het verkeerd inschatten van de zorg waar ik zelf het voor touw moest nemen. En ja dit verpleeghuis staat ook op de zwarte lijst. Ik doe als mantelzorger veel. De financiële administratie naar de rechtbank, het alleen zorgen van de kinderen. En ja hard werken om de eigenbijdrage te kunnen betalen van het verpleeghuis.

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wordpress Social Share Plugin powered by Ultimatelysocial
Facebook
Facebook
Instagram
LinkedIn